شهروند مشارکت پذیر یکی از پایه های بنیادین توسعه شهری است.چه اگر مشارکت شهروندان نباشد، تمام تیرهای مدیریت شهری به خطا خواهد رفت.توسعه شهری با حضور شهروندان و مشارکت موثر یکایک آنان مفهوم و معنا می یابد.
بامشارکت شهروندان است که سرمایه گذاری های زیربنایی وزیرساختی منعقد وتدوین وتکوین می یابد و طرحهای مفید ومورد نیاز جهت رفع نیازهای شهروندان در بستری که مدیریت شهری هموار نموده است به بهره برداری و شکوفایی می رسند.این مهم را میتوان نوعی هم زیستی اجتماعی نام نهاد که لازم و ملزوم همدیگر هستند.اگر مشارکت شهروندی نباشد چطور مدیریت شهری از پس رفع معضل سد معبر بر خواهد آمد؟!!
اگر شهروند مسئولیت پذیر ومشارکت جو نباشد ، چطور مدیران شهری یکه وتنها به مصاف آسیب های اجتماعی خواهد رفت؟اگر مشارکت شهروندی وفرهنگ شهرنشینی نباشد ، مدیریت شهری چطور می تواند به مردم بقبولاند که فاضلاب منازلشان را به مسیل هدايت نکنند!!فضای سبز شهری را پاس بدارند!!!وبه پاسداشت درختان و مبلمان شهری همت گمارند!!و اگر پشتوانه مردمی نباشد چگونه دست اندرکاران مربوطه در جلوه سازی بصری شهر موفقیتی تام می یابند؟!!
ساده لوحانه است که بدون سرمایه گذاری شهروندان شاهد پروژه های تفریحی ورزشی وگردشگری مدرن با بودجه محدود دولتی باشیم!!و خوش خیالی است اگر دراندیشه شهری زیبا و چشم نواز بدون همراهی مالکان منازل و مغازه ها درایجاد جلوه و ویترین شهری باشیم!!!شهری پویا و زیباست که تمام اعضا و جوارحش که همانا شهروندانش می باشند ، درتکاپوی بهینه کردن آن باشند. عوارض خود رابه موقع پرداخت کنند ، درحمایت ازفضای سبز ومبلمان شهری کوشا باشند و سرمایه گذاری امن آنها پروژه های سرمایه پذیر شهری باشد
واپسین کلام اینکه ناتوانی مدیریت شهری زمانی عیان خواهد شد که ازاین سرمایه اجتماعی ومردمی درجهت مشارکت تمام وکمال در امور شهری محروم وتهیدست باشند.
*دکتر علی ترکاشوند فعال اجتماعی