روابط عمومی همواره یکی از حساس ترین مشاغل در سازمان ها بوده است و باید از زاویه علم و تخصص به آن نگریسته شود و توجه به این موضوع می تواند به ارتقا در توسعه ابعاد معنوی و تجربی روابط عمومی کمک کند.اگر روابط عمومی را به عنوان یک سازمان منتقل کننده اطلاعات محیطی به مدیریت و همین طور ارتباط دهنده مدیریت و سازمان به محیط خود بدانیم آن وقت می پذیریم که روابط عمومی ، واحد ارزنده ای است و باید در طراز بالای یک سازمان قرار گیرد.

امروزه روابط عمومی مانند سابق، تنها هنر انتقال پیام به مخاطب نیست؛ بلکه مخابره پیام درست از طریق انتخاب بهترین ابزار ارتباطی و دریافت بازخوردها و واکنش درست و سریع به بازخوردها می باشد.مدیر روابط عمومی فقط یک مجری یا هماهنگ‌کننده نیست. او در بسیاری از مواقع، صدای سازمان است؛ هم باید زبان درست برای ارتباط با بیرون را بلد باشد، هم حال‌وهوای درون سازمان را بفهمد، هم بتواند در شرایط حساس، تصویر سازمان را مدیریت کند. طبیعی است که تشخیص چنین توانایی‌هایی، فقط با یک تصمیم کلی یا یک گفت‌وگوی محدود ممکن نیست. 

روابط عمومی از آن بخش‌هایی نیست که بتوان مسئولیتش را فقط با یک انتخاب مدیریتی معمولی سپرد و از کنارش گذشت. این حوزه هم فهم تخصصی می‌خواهد، هم قدرت تحلیل، هم شناخت رسانه و افکار عمومی، و هم توانایی مدیریت موقعیت‌های حساس و گاهی بحرانی.

مهندس مازیار مهرپور مسئول اداره روابط عمومی شهرداری رباط کریم از جنس مدیران باتجربه و دلسوزی است که با نظارت منطقی و تجارب ارزشمند همراه با صبوری و متانت ، کارنامه بسیار خوبی از خود به جا گذاشته است.اعضای شورای اسلامی شهر و شهردار آینده رباط کریم باید از نعمت حضور چنین مدیران ارزنده ای برای اعتلای حوزه روابط عمومی بهره مند شوند تا شاهد تعالی فرهنگی و اجتماعی رباط کریم در استان تهران باشیم.مازیار مهرپور در دلنوشته زیر ، نظرات خود را برای آینده مدیریت شهری رباط کریم بیان کرده است:

مشارکت شهروندان در سرنوشت شهر، دخالت در کار مدیران و نهادهای رسمی نیست؛ بخشی از حقوق شهروندی و نشانه‌ای از زنده بودن جامعه مدنی است. این دلنوشته نیز نه برای تعیین تکلیف با شورای محترم شهر، بلکه از سر دغدغه‌ای اجتماعی و با انگیزه مشق مشارکت و گفت‌وگو نوشته شده است. امروز، بیش از هر زمان دیگری، شهروندان رباط‌کریم چشم به رفتار و تصمیم کسانی دوخته‌اند که خود را برخاسته از بدنه مردم می‌دانند. در ادبیات جامعه‌شناسی، سرمایه اجتماعی زمانی شکل می‌گیرد که میان مردم و نهادهای تصمیم‌گیرنده، اعتماد، گفت‌وگو و احساس دیده‌شدن وجود داشته باشد؛ بنابراین در روزهایی که جامعه شهری بیش از همیشه به آرامش و اطمینان نیاز دارد، نزدیک‌تر بودن مدیران به مردم نه یک امتیاز، بلکه ضرورتی برای بازتولید اعتماد عمومی است. حفظ فاصله‌ای که بوی بی‌اعتمادی بدهد، حتی اگر با نیت سیاسی یا مدیریتی دیگری صورت گرفته باشد، می‌تواند در ذهن جامعه به‌عنوان فاصله گرفتن از مردم تعبیر شود.

رباط‌کریم امروز بیش از هر چیز به ثبات، آرامش و استمرار عقلانی در مدیریت شهری نیاز دارد؛ زیرا توسعه شهری صرفاً با تغییر افراد اتفاق نمی‌افتد، بلکه حاصل تداوم سیاست‌های درست، انباشت تجربه مدیریتی و حفظ مسیرهایی است که برای شهر طراحی و اجرا شده‌اند. در این میان، نمی‌توان از مسیری که حمیدرضا اله‌یاری در مدیریت شهری رباط‌کریم ریل‌گذاری کرده است، به سادگی عبور کرد. ممکن است هر مدیری مانند هر انسان دیگری در معرض نقد باشد و بی‌تردید «گل بی‌عیب خداست»، اما انصاف حکم می‌کند عملکرد یک مدیر را فارغ از تعلقات سیاسی و قضاوت‌های شخصی، با معیار اثرگذاری بر شهر ارزیابی کنیم. وقتی کارنامه مدیریتی فردی بتواند هم در میان موافقان و هم نزد بخشی از منتقدان او محل تأیید قرار گیرد، این موضوع شایسته تأمل است. آنچه اهمیت دارد، شخص‌محوری نیست؛ بلکه تداوم گفتمان توسعه، حفظ مسیر پیشرفت و جلوگیری از گسست مدیریتی است؛ همان رویکردی که می‌توان آن را در امتداد ادبیات جدید مدیریت شهری و سند پیشرفت رباط‌کریم تحلیل کرد.

امروز آزمون اصلی شورای شهر، صرفاً انتخاب یک مدیر یا تصمیم درباره یک جایگاه اداری نیست؛ بلکه آزمونی درباره نوع نگاه به شهر و سرمایه اجتماعی آن است. تصمیم‌های شورا زمانی می‌تواند به نقطه عطف تبدیل شود که منافع بلندمدت شهر، آرامش روانی جامعه و استمرار برنامه‌های توسعه‌ای را بر ملاحظات کوتاه‌مدت ترجیح دهد. شهروندان رباط‌کریم بیش از آنکه در انتظار منازعات سیاسی باشند، چشم‌انتظار تدبیری هستند که آینده شهر را با ثبات و عقلانیت پیوند بزند. امید که دوستان عزیز شورا، که خود را از جنس مردم می‌دانند، در این بزنگاه نیز مردم‌داری را نه فقط در شعار، بلکه در تصمیمی نشان دهند که حاصل آن اعتماد بیشتر، آرامش بیشتر و امید بیشتر به آینده شهر باشد. رباط‌کریم یک شهر است؛ اما پشت این واژه، خاطره، هویت، زندگی و آینده هزاران شهروند ایستاده است. کاش تصمیم امروز، فردا به‌عنوان تصمیمی یاد شود که شهر را از حاشیه‌های مقطعی عبور داد و مسیر توسعه و ثبات را برای «کهن‌دیار» هموارتر کرد.

 *مازیار مهرپور _  فعال اجتماعی*

نوشتن دیدگاه